Samenwerking tussen tekstgroep  en pastoresteam heel positief (april 2000)

Deze keer houd ik in de rubriek "vrijwilliger aan het woord" een dubbelinterview. Als ik binnenkom bij Thea van Vliet blijkt Gerrit van Doorn ook al te zijn gearriveerd. De tijd tot mijn komst blijkt te zijn besteed aan het ophalen van herinneringen.

Zowel Thea als Gerrit zijn in het begin van de jaren ‘70 begonnen als lectoren. Na het tweede Vaticaans Concilie werd er veel veranderd in de liturgie. Het priesterkoor werd veranderd, de Nederlandse taal werd ingevoerd en leken konden lector worden. Pastoor van de Berg was toentertijd een grote inspirator bij het doorvoeren van die veranderingen. Hij stimuleerde met name ook vrouwen om lector te worden.

Hoe was die tijd? Er moest veel opnieuw worden uitgevonden; hoe ging dat? Gerrit: "Het was toch een heel geleidelijk groeiproces. Het viel ons wel op dat de ouderen er vaak minder moeite met al die veranderingen hadden dan de "middelbaren". We zijn begonnen in de Barbarakerk, maar bij katholieke vieringen in De Rank heeft het vaste vorm gekregen."

Gerrit: "In 1985 ben ik voor het eerst voorgegaan in een viering. Pastor Harry Menting was de grote stimulator achter het voorgaan door leken in vieringen. Hij was een man met veel charisma."

Thea: "Na enkele jaren kwam Henk Raaphorst er als voorganger bij en die heeft mij in 1991 gevraagd of ik er voor voelde om lid van de tekstgroep te worden. Eerst was het meedenken en betrokken worden bij de voorbereiding van vieringen, totdat in juni 1993 de tekstgroep van het jongerenkoor mij over de streep heeft getrokken om voor te gaan in een viering met hun koor. Wat was ik gespannen! Na afloop kreeg ik namens het koor een roos met een briefje ‘je kunt het!’. Dat gaf met het vertrouwen om ermee door te gaan. Ik heb dat briefje nog steeds!"

Gerrit: "In het begin was mijn angst dat er mensen in de kerk zouden opstaan en weglopen, maar dat is nooit gebeurd. Langzamerhand is er een volledige acceptatie gekomen als de tekstgroep voorgaat in een viering. Gelukkig is de samenwerking met het pastoresteam ook heel positief. En ook de voorbereiding en samenwerking met alle koren in onze parochie gaat op een heel prettige manier. Als de tekstgroep voorgaat, kunnen we altijd op hen rekenen. Vooral in de beginperiode is het dameskoor voor ons een grote steun geweest.

Pastor Menting was ook de initiator van wijkgericht pastoraat. Hier in Hoog Zandveld en Lekboulevard hadden soms avonden in de Alfrinkschool, waar zo’n 100 mensen op af kwamen. Gerrit: "Ik heb ooit eens een avond voorbereid over het thema ‘kerkganger en parochiaan’, want we wilden de betrokkenheid bij de parochie vergroten. Toch wordt die betrokkenheid allengs minder. Dat baart me grote zorgen. Hier in Zandveld leeft nog wel een Bijbelgroep en een vrouwengroep. Maar de parochie begint steeds meer op een bedrijf te lijken. Op de parochieavond komt maar een handje vol mensen en wordt veel over de cijfers gesproken. Er is soms zo weinig inspiratie in de parochie."

Thea: "Misschien is de kerk wel het bedrijf met de meeste vrijwilligers. Maar er wordt erg veel vergaderd, waardoor er voor de mensen in de parochie zo weinig tijd voor persoonlijke aandacht overblijft en dat vind ik veel belangrijker".

Thea: "Maar het feit dat je zo actief kunt participeren in de parochie maakt het juist zo waardevol. Als ik voorga op woensdag morgen zijn soms maar 4 mensen. Maar voor mijzelf kan het ook dan heel waardevol zijn. Ik voel dan sterk de uitspraak uit het evangelie: ‘Waar twee of meer mensen in Mijn naam aanwezig zijn, daar zal Ik ook aanwezig zijn’. Nu Gerrit gepensioneerd is zal hij ook mee voorgaan op woensdagmorgen.

Gerrit en ik werken sinds 1992 heel nauw samen en we vullen elkaar heel goed aan."

Wat me zo moeilijk lijkt is het maken van een overweging. Om je mening over dingen zomaar de kerk in te slingeren. Gerrit: "Nee zo gaat dat niet! Het is een overweging die je met je zelf houdt. Je spreekt jezelf toe en anderen luisteren mee. Ik probeer een link te leggen tussen de bijbellezing en het dagelijks leven en dat overweeg ik voor mezelf. Ik wil mijn gedachten graag delen, met de parochiegemeenschap. Wij zijn uiteindelijk samen op weg en putten uit dezelfde bron.

Ik werk meestal een uur aan een overweging. Ik moet het in een keer opschrijven, want als ik er in ga doorhalen en verbeteren, dan wordt het niets.

Ik ben er dankbaar voor dat ik dit mag doen. Ik heb er niet alleen de talenten voor gekregen, maar door de kerk en de achterban thuis wordt mij ook de mogelijkheid geboden." Thea vult aan: "Ja, er gaat erg veel tijd in zitten en als je thuis de ruimte niet krijgt, dan houd je het niet vol."

Gerrit: "Pasen is voor mij het belangrijkste feest. Kerstmis is dan wel gezellig, maar de kern van het Christelijke geloof, ‘het leven is sterker dan de dood’ dat beleef ik met Pasen. Daar twijfel ik niet aan. Vanuit die wetenschap kan ik dit werk doen."

"Thea en ik volgen een bepaalde lijn bij de vieringen waar we niet vanaf wijken. Zo dragen we bijvoorbeeld een kovel bij het voorgaan. Dat is geen liturgisch gewaad, maar een misdienaarskleed. Vanuit andere kerken wordt daar nog wel eens vreemd tegenaan gekeken, maar wij hebben ervaren dat de meerderheid van de aanwezigen het zo prettig vindt.

Bij welke werkgroepen zijn jullie betrokken?

Thea: "Als je eenmaal als vrijwilliger betrokken bent bij de parochie, werk je in veel groepen mee. Een heel belangrijke werkgroep is voor ons de Barbaragroep. Dat is een inspirerende club van 11 personen die zich bezig houden met doordeweekse vieringen , zoals op woensdagmorgen, in Huize Vreeswijk, in de Geinsche Hof, het Schipperspastoraat, het thuis brengen van de communie en liturgieboekjes en het verzorgen van avondwaken. Vier keer per jaar komen we bij elkaar om bij te praten, te evalueren en roosters op te stellen".

Gerrit en Thea: "We zijn begonnen als lectoren en dat zijn we nog steeds met enkele mensen vanaf het begin. Het is een heel trouwe groep die altijd aanwezig is tijdens de oefenavonden, maar die ook bij vieringen nooit verstek laat gaan.

Paul Nieuwenhuis

Naschrift: Gerrit van Doorn is op 5 januari 2005 overleden.